در حین کارکرد منظم خودرو، لنت های ترمز خودروی سواری با هر اقدام ترمزگیری فرسوده می شوند. هنگامی که فرسودگی به سطح معینی می رسد، علائم قابل توجه مختلفی ظاهر می شود تا به رانندگان هشدار دهد. با مشاهده دقیق، صاحبان وسایل نقلیه می توانند مشکلات احتمالی را زودتر تشخیص دهند و از آسیب بیشتر قطعات و هزینه های بالاتر تعمیر جلوگیری کنند. بسیاری از رانندگان تمایل دارند روی وضعیت موتور و لاستیک تمرکز کنند و در عین حال از قطعات ترمز مانند لنت ترمز خودروی سواری غافل شوند. آنها اغلب منتظر میمانند تا قبل از ترتیب دادن تعمیر و نگهداری، ناهنجاریهای آشکار ایجاد شود، که معمولاً منجر به آسیب دیدن روتورهای ترمز و هزینههای تعمیر بزرگتر میشود.
شایع ترین علامت قابل مشاهده صدای ترمز است. لنت ترمز خودروی سواری دارای زبانه های فلزی نشانگر سایش داخلی-می باشد. هنگامی که مواد اصطکاک نزدیک به حداقل حد ضخامت فرسوده میشوند، هر زمان که ترمزها فعال میشوند، این زبانههای فلزی با روتورهای ترمز ساییده میشوند و صداهای اصطکاک فلزی تیز-تولید میکنند. این صدا معمولاً در هنگام ترمزهای سبک ظاهر می شود و در سرعت های کم خودرو برجسته تر می شود. بسیاری از صاحبان وسایل نقلیه این صدای ناگهانی را با خطای شدید سیستم ترمز اشتباه می گیرند، در حالی که در واقع یک سیگنال هشدار است که لنت های ترمز به مرحله سایش بحرانی رسیده اند. لازم است این صدا را از صداهای خش خش ضعیف موقتی در روزهای بارانی که معمولاً در اثر آب روی سطوح روتور ایجاد می شود و نشان دهنده ساییدگی نیست، تشخیص داد. صدای جیغ تیز فلزی مداوم نشان می دهد که لنت ترمز خودروهای سواری به طور قابل توجهی نازک شده است.
لرزش پدال ترمز یکی دیگر از علائم معمولی است. لنت های ترمز خودروهای سواری فرسوده نابرابر شیارها و سطوح نامنظم ایجاد می کنند. هنگامی که ترمز فشرده می شود، سطوح اصطکاک ناهموار نیروی تماسی نامتعادل ایجاد می کند و لرزش را از طریق سیستم ترمز به پدال منتقل می کند. رانندگان به وضوح می توانند لرزش ریتمیک را احساس کنند. برخی از خودروها نیز لرزش جزئی فرمان را نشان میدهند، مخصوصاً در هنگام ترمز کردن با سرعت متوسط و بالا{4}}. این لرزش نه تنها راحتی رانندگی را مختل می کند، بلکه به طور مداوم به سطوح روتور آسیب می رساند و باعث اعوجاج روتور می شود. در چنین مواردی، هم لنت ترمز و هم روتورها نیاز به سرویس دارند که باعث افزایش حجم کار و هزینه های نگهداری می شود.
علامتی که کمتر قابل توجه است تغییر محدوده حرکت پدال ترمز است. رانندگان به وضوح احساس می کنند که باید پدال ترمز را بیشتر به سمت پایین فشار دهند تا همان اثر ترمز را به دست آورند. از آنجایی که مواد اصطکاک روی لنت ترمز خودروهای سواری نازکتر میشوند، پیستونهای ترمز باید بیشتر کشیده شوند تا لنتها را به روتورها فشار دهند، که باعث طولانیتر شدن حرکت پدال میشود. این تغییر به تدریج اتفاق می افتد، بنابراین بسیاری از رانندگان به آن عادت می کنند و نمی توانند به سرعت آن را تشخیص دهند. زمانی که متوجه تفاوت میشوند، لنتهای ترمز قبلاً دچار سایش شدید شدهاند و واکنش ترمز کاهش مییابد، که ممکن است بر عملکرد ترمز در مواقع اضطراری تأثیر بگذارد.
ایجاد عادت نظارت بر وضعیت ترمز در طول رانندگی روزانه بسیار ساده است. هنگام استارت زدن وسیله نقلیه یا پارک کردن با سرعت کم، به صدای جیرجیر گوش دهید در حالی که به آرامی روی ترمز ضربه می زنید. هنگام ترمز گرفتن در سرعت های بالا، بررسی کنید که آیا پدال می لرزد یا خیر. احساس پدال ترمز را با تجربه معمول خود مقایسه کنید. اگر ناهنجاری های مداوم ظاهر شد، از رانندگی در مسافت طولانی خودداری کنید و فوراً یک بازرسی ترتیب دهید. میزان سایش لنت ترمز خودروهای سواری با شرایط رانندگی بسیار متفاوت است. خودروهایی که به طور مکرر در ترافیک شهری شلوغ کار می کنند، سریعتر لنت ها را می پوشند، بنابراین رانندگان باید به طور مداوم بازخورد سیستم ترمز، وضعیت سایش لنت را کنترل کنند، از کل مجموعه ترمز محافظت کنند و هزینه های تعمیر و نگهداری غیر ضروری را کاهش دهند.
