
کاهش عملکرد شمع های خودرو به طور اجتناب ناپذیری اثرات نامطلوب قابل توجهی بر مصرف سوخت خودرو ایجاد می کند. این پدیده از یک منطق کامل انتقال نیرو پیروی می کند که در فرآیندهای احتراق سیلندر و رفتار راننده پوشش می دهد. عوامل متعدد همپوشانی در نهایت منجر به افزایش مداوم مصرف سوخت می شود. بسیاری از صاحبان وسایل نقلیه برای یافتن علت اصلی افزایش مصرف سوخت تلاش می کنند و شمع های خودرو معیوب یکی از عوامل مشترک آن هستند.
در حین کار موتور، سیستم های تزریق سوخت مقادیر کالیبره شده بنزین و هوا را اسپری می کنند تا در شرایط عملیاتی مختلف مخلوط هایی را تشکیل دهند. در شرایط ایدهآل، شمعهای خودرو جرقههای الکتریکی با ولتاژ بالا{1} پایدار تولید میکنند تا مخلوط را فوراً مشتعل کنند. احتراق کامل پیستون ها را به حرکت در می آورد و حداکثر مقدار ممکن انرژی سوخت را به نیروی محرکه تبدیل می کند.
هنگامی که شمع های خودرو سایش الکترود، تجمع کربن، شکاف های بیش از حد یا نشت عایق ایجاد می کنند، کیفیت احتراق به طور پیوسته کاهش می یابد. اولین مشکل انرژی اشتعال ناکافی است. جرقه های الکتریکی ضعیف نمی توانند همه مخلوط ها را به سرعت و به طور کامل مشتعل کنند. بخشی از هوا{3}}مخلوط سوخت به طور ناقص می سوزد و رسوبات کربن را تشکیل می دهد، در حالی که بنزین باقیمانده نسوخته با گاز زائد تخلیه می شود. این بخش از سوخت قبلاً بدون تولید نیروی مؤثر به سیلندرها تزریق شده است و باعث اتلاف مستقیم سوخت غیر مؤثر می شود. موضوع دوم، اختلال در زمان جرقه زنی است. شمع خودرو آسیب دیده سرعت جرقه زنی را کاهش می دهد و زمان جرقه زنی را به تاخیر می اندازد. مرحله پیک احتراق از استانداردهای طراحی کارخانه انحراف دارد، به طور مداوم بازده حرارتی را کاهش می دهد و افزایش فشار سیلندر را به تأخیر می اندازد، که خروجی موتور را کاهش می دهد.
کاهش قدرت یک تجربه رانندگی بصری ایجاد می کند: خودرو احساس کندی می کند. برای حفظ سرعت اولیه، رانندگان به طور غیرارادی پدال گاز را بیشتر فشار می دهند. رایانه روی برد سیگنالهای شتابدهنده تقویتشده را دریافت میکند و به طور مداوم حجم تزریق سوخت را افزایش میدهد و یک چرخه معیوب را تشکیل میدهد: احتراق ضعیف → قدرت ناکافی → فرورفتگی بیشتر پدال گاز → افزایش تزریق سوخت → افزایش مصرف سوخت. این افزایش مصرف سوخت در رانندگی پر ازدحام شهری بارزتر است. توقف مکرر-راهاندازی ترافیک و سرعت کم-آرامش شرایط نامطلوبی را برای احتراق مخلوط ایجاد میکند و نقصها را در شمعهای قدیمی خودرو تقویت میکند. مصرف سوخت در طول سفر با سرعت بالا به طور متوسط افزایش می یابد، با این حال این تغییر در نظارت طولانی مدت قابل اندازه گیری باقی می ماند.
فراتر از رشد مصرف سوخت پایه، تلفات اضافی نیز ظاهر می شود. احتراق ناقص حجم زیادی از رسوبات کربن را تولید می کند که روی دریچه های ورودی، روکش های پیستون و مبدل های کاتالیزوری سه طرفه جمع می شوند. تجمع کربن مداوم{3}}شرایط ورودی را بدتر میکند، راندمان موتور را کاهش میدهد و مصرف سوخت را به سمت بالا میبرد. در موارد شدید، مبدل های کاتالیزوری مسدود شده باعث افزایش فشار خروجی اگزوز و افزایش بار موتور می شود. خطرات آتش سوزی را نمی توان نادیده گرفت. شمعهای خودرو که به شدت تخریب شدهاند، آتشسوزیهای متناوب را ایجاد میکنند. سوخت داخل سیلندرهای در حال احتراق ناقص به طور کامل نمی سوزد و مستقیماً به سیستم اگزوز جریان می یابد. این نه تنها مصرف سوخت را به شدت افزایش میدهد، بلکه به دلیل سوخت نسوخته در دمای بالا، مخاطرات سوختن مبدلهای کاتالیزوری را نیز به دنبال دارد که هزینههای نگهداری اضافی را به همراه دارد.
داده های آزمایشی گسترده از این الگو پشتیبانی می کند. برای بسیاری از خودروهای سواری، مصرف سوخت 0.5 تا 1.2 لیتر در 100 کیلومتر پس از اینکه شمع خودرو از مسافت پیموده شده توصیه شده 20000 تا 30000 کیلومتر فراتر رفت، افزایش می یابد. نصب{9}}شمعهای جرقهزن خودرو با نام تجاری جدید، احتراق پایدار و احتراق کامل را بازیابی میکند و به تدریج مصرف سوخت را به سطح عادی برمیگرداند. باید توجه داشت که انباشت کربن خفیف را می توان از طریق رانندگی با سرعت بالا برای بازیابی عملکرد جزئی پاک کرد. با این وجود، شمع هایی که دچار فرسودگی الکترود یا شکاف بیش از حد هستند، قابل تعمیر نیستند و باید تعویض شوند. بسیاری از صاحبان وسایل نقلیه یک نگرش راضی را اتخاذ می کنند و معتقدند که اگر وسیله نقلیه همچنان کار کند، شمع های خودرو آن نیازی به تعویض ندارند. آنها افزایش آهسته هزینه سوخت را نادیده می گیرند، که منجر به هزینه های سوخت اضافی قابل توجهی در طول زمان، در کنار آسیب پنهان موتور ناشی از احتراق ناقص مداوم می شود.
